land of decay
Friday, June 3
  Η μερα της μαρμοτας
Η μερα της μαρμοτας ειναι μια αρκετα παραξενη ταινια με ενα αρκετα παραξενο σεναριο...Ο Bill Murray, πρωταγωνιστης της ταινιας, βρισκεται για καποιο λογο σε μια μικρη χιονισμενη αμερικανικη πολη, στη μεση του πουθενα. Μετα τις πρωτες μερες εκει, αντιλαμβανεται οτι ολες οι μερες επαναλμβανονται σε σταθερη τροχια, οι ανθρωποι, τα αυτοκινητα, τα παντα. Προσπαθει να καταλαβει τι συμβαινει, γιατι γινεται αυτο και γιατι ειναι ο μονος που το καταλαβαινει, με την ολη πορεια της ταινιας να θυμιζει διηγημα του Kafka.
Μεχρι πριν λιγους μηνες πιστευα, οπως και με ενα πολυ κακο θριλερ, πως αυτα συμβαινουν μονο στον κινηματογραφο... Μετα τους πρωτους μηνες στο Loughborough αρχισα να αλλαζω γνωμη και να αναθεωρω. Αρχισα να το σκεφτομαι οταν μετα τον πρωτο μηνα εδω, καθε δευτερα στις 12 αφου τελειωνα το μαθημα, πετυχαινα παντα την ιδια κοπελιτσα με το μεγαλο ντοσιε στο φαναρι της epinal st. Προφανως σχολουσε και αυτη στις 12 απο το κολλεγιο απεναντι, και καθως οι διαδρομες που μπορει καποιος να ακολουθησει για να παει σπιτι του ειναι σαδιστικα περιορισμενες, βρισκοταν στο φαναρι την ιδια ωρα και μερα με μενα. Επειτα διαπιστωσα πως οι ελληνες εδω διασκεδαζουν σε ορισμενες μερες, ωρες και μερη...πραγμα που σημαινει οτι αν επιλεξεις να ακολουθησεις αυτους τους ρυθμους διασκεδασης, νιωθεις την επαναληψη να χτυπαει κοκκινο στον οργανισμο σου. Οχι μονο διασκεδαζουν τις ιδιες μερες και ωρες στα ιδια μερη, αλλα επιλεγουν να καθονται ακομα και στο ιδιο σημειο μεσα στην καθε pub.
Αλλα και τις αλλες μερες που επελεγα να βγω, και με τις πιο πολλες pub να κλεινουν στις 23.00, κατεληγα στα ιδια μερη με τους ιδιους ενοχλητικα σουρωμενους αγγλους. Επισης διαπιστωσα οτι η εννοια της πολυπολιτισμικοτητας περιοριζεται σε Ινδους, Κινεζους, Ελληνες και Κυπριους (με ελαχιστες εξαιρεσεις), αρα η ελπιδα για διαφορετικη κοινωνικοποιηση πεθανε μαζι με την ελπιδα για καλη διασκεδαση. (οι Ινδοι και οι Κινεζοι ειναι απο μονοι τους μεγαλες ομαδες, Ελληνες και Κυπριους εχει και σπιτι...) Οσο για τους Αγγλους...η λεξη που τους περιγραφει καλυτερα ειναι localia. Με τα ασπρα nike τους, τις φορμες τους και την ταση να κανουν τοση μα τοση φασαρια και να κυκλοφορουν παντα σε αγελες των 7 και πανω. Πραγματικα αδυνατη οποια προσπαθεια κοινωνικοποιησης μαζι τους.
Αρα τι μας μενει σε ενα τετοιο μερος ? Συγκεκριμενα πραγματα. Internet (downloading, msn, ατελειωτο surfing), μουσικη (the perfect drug), βιβλια (η ατακα, το βιβλιο ειναι ο καλυτερος σου φιλος σας λεει κατι?).
Α και συναυλιες στο rescue rooms και το rock city στην πολη σωτηρια η αλλιως Nottingham.
Μια αλλη μερα της Μαρμοτας εφτασε στο τελος της.
Greetings from planet Loughborough
 
Comments: Post a Comment

<< Home
Οι περιπέτειες μερικών τυχαίων ανθρώπων στα midlands. Τίποτα δεν είναι όπως το φαντάζεσαι...

ARCHIVES
June 2005 / July 2005 /


Powered by Blogger