land of decay
Thursday, June 9
  Περί ταξιδίων Σημερα ειναι η πρωτη μερα μετα το Πασχα που δε χρειαστηκε να ανοιξω βιβλιο για να ψαξω τι εχει πει καποιος σοφος ακαδημαικος πριν απο μενα και να το βαλω ως quote σε εργασια μου παριστανωντας τον ξυπνιο με λογια αλλων και παιρνοντας εναν ακομα καλο βαθμο. Η επομενη προθεσμια μου ειναι στις 29 Σεπτεμβριου, αλλα πρακτικα το διαβασμα και το γραφιμο εργασιων στην Αγγλια τελειωσε για εμενα χθες. Τον ενα μηνα που μου εχει μεινει θα τον περασω πανω απο καποιο φωτοτυπικο μηχανημα, συλλεγοντας υλικο για την διπλωματικη μου, η οποια θα γραφει εν μεσω πειρασμων, κατω απο το κλιματισικο και παρεα με δυο παλιους ενισχυτες στην Θεσσαλονικη.
Το nickname του Loughborough δεν ειναι τυχαια 'ο βαλτος'. Αν πατησεις μεσα στον βαλτο, η καθε επομενη κινηση ειναι τοσο δυσκολη που προτιμας απλα να μη κουνιεσαι και να μεινεις ζωντανος. Ετσι και στο Loughborough, αν ριζωσεις μεσα του και περασεις μηνες πανω απο βιβλια και σημειωσεις, η καθε κινηση μετα ειναι βουνο. Το προγραμματισμενο εδω και καιρο ταξιδι μου στην 'κανονικη Ευρωπη' (Γερμανια/Ολλανδια), αν και ζωτικης σημασιας...με εχει φορτωσει με υπερβολικη πιεση. Τα ρουχα, η βαλιτσα, το διαβατηριο, ταξι, λεωφορεια, αεροδρομια, αεροπλανα, τρενα, ξενοδοχεια, μουσεια, βολτες σε αγνωστα μερη, καινουργια προσωπα...πραγματα που ενα χρονο πριν δε θα τα σκεφτομουν καν, εδω ειναι συνεχεια στο μυαλο μου με μια αρνητικη χροια. Ξερω οτι απο τη στιγμη που θα κλεισω την πορτα πισω μου και θα μπω στο ταξι θα τα ξεχασω ολα, αλλα μεχρι τοτε θα ειναι ολα ενα βουνο μπροστα μου.
Σκεφτομουνα μεσα σε ολα αυτα περι ταξιδιων την διακριση αναμεσα στις λεξεις τουριστας και ταξιδιωτης. Ο τουριστας , μια εννοια με αρκετα αρνητικες αποχρωσεις, και απο την αλλη ο ταξιδωτης, κατι το πιο ποιητικο, ρομαντικο...μυστηριωδες. Ισως αυτο που δικαιλογει την υπαρξη αυτων των δυο λεξεων, και τα διαφορετικα ορια που η καθε μια περιγραφει, να ειναι το μυστηριο που κρυβεται αναμεσα τους. Οι φρασεις 'μου αρεσει να κανω τουρισμο' και 'μου αρεσει να ταξιδευω', ακουγονται σαν κατι το εντελως διαφορετικο ενω περιγραφουν στην ουσια μια παρομοια κατασταση...εναν ανθρωπο με μια βαλιτσα σε ενα αγνωστο μερος να προσπαθει να διασκεδασει, να δει, να ακουσει , να μυρισει και να γνωρισει το αγνωστο. Ειναι σαν να υποστηριζει καποιος οτι δεν ειναι ψευτης αλλα του αρεσει να λεει μικρα παραμυθια που και που. Φυσικα και δε λεει την αληθεια λεγοντας παραμυθια, αλλα αυτο δε τον κανει φευτη, τον κανει παραμυθα...Βεβαια οι περισσοτεροι απο εμας θεωρουμε εαυτους ταξιδιωτες και οχι τουριστες οταν παιρνουμε την βαλιτσα και ξεκιναμε για ενα αγνωστο προορισμο. Οπως μας αρεσει να λεμε ωραιες ιστοριες αλλα οχι ψεματα. Μεχρι να γινουμε και εμεις τουριστες λοιπον, δεν εχουμε παρα να ταξιδευουμε οσο μπορουμε αφηνοντας τα πραγματα στην τυχη.

inertia 
Comments:
Thank you!
[url=http://nsluejeh.com/dndn/rbmo.html]My homepage[/url] | [url=http://pwvllofx.com/hkvj/jhun.html]Cool site[/url]
 
Nice site!
My homepage | Please visit
 
Great work!
http://nsluejeh.com/dndn/rbmo.html | http://mavtgpni.com/epzi/keik.html
 
Post a Comment

<< Home
Οι περιπέτειες μερικών τυχαίων ανθρώπων στα midlands. Τίποτα δεν είναι όπως το φαντάζεσαι...

ARCHIVES
June 2005 / July 2005 /


Powered by Blogger