land of decay
Friday, June 10
  "Έχετε γειά βρυσούλες, λό-ογγοι, βουνά, ραχούλες"... Έχω καθαρίσει κυριολεκτικά με οδοντόβουρτσα τα πάντα στο δωμάτιο,
έχω βάλει τη πίτσα να γίνεται,
έχω τελειώσει όλες τις δουλειές που είχα να κάνω (ή έτσι νομίζω)

μου μένει να βάλω τα τελευταία βιβλία στο σακκίδιο, και μαζί το λάπτοπ
(αλλά αυτό δεν γίνεται να το είχα κάνει, γιατί δεν θα έγραφα).

Στις 2:30 θα με περιμένει ταξί στην είσοδο, ελπίζω.

Και τώρα είναι η ώρα του αναστοχασμού
Το δωμάτιό μου φαντάζει λίγο πιο άδειο, και σκέφτομαι αν έκανα καλά που πήρα τοσα πράγματα μαζί.
Αλλά όσο πιο πολλά έπαιρνα τώρα, τόσο λιγότερα στην τελική μετακόμιση.
Και με πιάνει πάλι αυτή η ανησυχία, για την κατάσταση πίσω, γιατί λείπω αρκετό καιρό, και όσο και να με εκνευρίζει,
τον έχω κάπως συνηθίσει το βάλτο.
Αλλά κυρίως ανησυχώ για το υπέρβαρο στις αποσκευές μου, γιατί δεν έχω που να τις ζυγίσω. Και αυτοί/ές της ΒΑ είναι απρόβλεπτοι/ες.
Πρέπει να έχει κοιμηθεί καλά ο άλλος, να του έχει κάτσει η γκόμενα χθές το βράδυ ή το πρωί, να μην τσακώθηκε με κανενα προϊστάμενο...
Όχι ότι αγχώνομαι σαν τον ινερτια, τον καλύτερο πελάτη του μπούτς...
(ΞΕΚΟΛΛΑ!!! μιλάω ως ειδικός τώρα: δεν θα γίνει αεροπειρατεία)
Ας ελπίσουμε όλα να πάνε καλά με το τσέκ-ίν.
Ίσως αν στείλω κάτι απο Αθήνα, την πατρίδα όλου του Δυτικού Πολιτισμού, τη μητέρα του Ελληνικού πνεύματος, κλπ...
Αλλά μόνο αν μου τύχει κάτι καλό, γιατί θέλω να φυλάω την έμπνευση της γκρίνιας για το χωριό... 
Comments: Post a Comment

<< Home
Οι περιπέτειες μερικών τυχαίων ανθρώπων στα midlands. Τίποτα δεν είναι όπως το φαντάζεσαι...

ARCHIVES
June 2005 / July 2005 /


Powered by Blogger