land of decay
Wednesday, June 22
  Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα... Συνεχίζοντας το στίλ του τίτλου από ένα τραγούδι, θα μεταφέρω τις εντυπώσεις μου από το ταξίδι μου στη θεσσαλονίκη, απ' όπου γύρισα χθές το βράδυ. Είχε αφόρητη ζέστη και υγρασία. Το ξέρω πώς ήταν αναμενόμενο εγώ να γκρινιάξω γι αυτό, αλλά το δηλώνω από την αρχή ώστε να δικαιολογήσω ότι μέχρι τουλάχιστον τις 7 το απόγευμα κάθε μέρα, δεν έκανα τίποτα. Εκτός σπιτιού βέβαια, γιατί μέσα, στον ίσκιο, έκανα πολλά.Η θεσσαλονίκη λοιπόν, έχει (ξανα)γίνει τελείως βαλκανική και ανατολική πόλη, με αποτέλεσμα, να αποκτά τεράστια γοητεία για (μας) τους ξένους σε αυτή. Η μεγάλη αύξηση των οικονομικών μεταναστών και το (σχετικό) άνοιγμα της βαλκανικής αγοράς με Βουλγαρίες, Σερβίες και λοιπές χώρες, στον τουρισμό και στο εμπόριο, την έχει κάνει πολυπολιτισμική και ζωντανή με ξένες φωνές παιδιών, εφήβων και εργατών. Να δούμε πότε οι τοπικιστές και πατριδόπληκτοι Έλληνες κάτοικοί της θα καταλάβουν ότι είναι προς το συμφέρον τους. Είναι πια μια πολυπολιτισμική πόλη με έντονο το εργατικό ανατολικό στοιχείο, όχι σαν τις Ευρωπαϊκές μεγά-πόλεις, που πλεονάζει ο πολιτισμικός, φοιτητικός και χίππικος νομαδισμός από μέσο (και μεγαλο)αστούς Ευρωπαίους (σαν και μένα). Αυτό το στοιχείο το βρίσκω πολύ θετικό, σε μια μικρή πόλη σαν αυτή, γιατί τα χρόνια του '90 ήταν πολύ κλειστή, με πολύ μεγάλο αίσθημα μοναδικότητας και τοπικισμού. Όχι πως τώρα δεν υπάρχει, αλλά όσο νοθεύεται η πολιτισμική σύνθεση τόσο θα υποχωρεί (ΕΥΤΥΧΩΣ, γιατί αρκετά βιβλία κάψανε οι αιρετοί άρχοντές της).Κατά τα άλλα, γίνονται πολλά πράγματα εκεί. Ίσως και περισσότερα από την Αθήνα, και σίγουρα περισσότερα πιο ανατρεπτικά πράγματα. Όχι ότι θα πέσει ο καπιταλισμός από τους Θεσσαλονικείς, αλλά όταν ζεις σε μια τελματώδη πόλη, εντείνεις και την αντίδραση. Κατά ένα περίεργο τρόπο, γίνονται και αρκετά πρωτοποριακά πράγματα εκεί, και ίσως να έχει δίκιο ο Σαββόπουλος (άξιο τέκνο) που τραγουδούσε ότι την ιστορία την φτιάχνουν οι παρέες (της).Οι έλληνες κάτοικοι, πολύ φιλόξενοι και φιλικοί. Αυτοί που δεν είχαν πρόβλημα με τους Αθηναίους. Πώς με κατάλαβε ένας ταρίφας μόλις μπήκα στο ταξί, και με ρώτησε "από τα νότια;" είναι άξιον απορίας. Μάλλον είχε Αθηναιόμετρο στη κεραία. Βαλκανική φιλοξενία πάντως. Τείνει να έχει υποκατασταθεί από την τυπικότητα και το κέρδος στη μητρόπολη απ' όπου έρχομαι. Άσε τον καταιγισμό από όμορφες και εναλλακτικές γυναίκες. Έχουν εναλλακτικέψει οι ελληνίδες όσο έλειπα; Τί έγιναν όλα αυτά τα σαλονικιά υπερκυριλέ τσουλιά με το πολύ βάψιμο όλη μέρα και το μάτι του κυνηγού για εμφανίσιμους κυριλέ (παντρέψιμους) άνδρες; Σα μειοψηφία μου φάνηκαν τώρα. Ή ίσως να τριγυριζαν στη Χαλκιδική, και όχι παραλία. Τι έγινε, θα έχουν όλες καλλιτεχνικές ανησυχίες και υπαρξιακά άγχη; Όποτε, τι να κάνουμε; Συνεχίζω να μην ξέρω. Ξέχωρα από μερικές καλές ιδέες και καλές προθέσεις, νομίζω ότι η νομαδική ιδιότητά μου θα παραμείνει.Και ίσως να γκρινιάζω για καιρό ακόμα.Ή να μετακομίσω εκεί, και να κάνω (άλλη) μια νέα αρχή.

lazlo kovacs 
Comments: Post a Comment

<< Home
Οι περιπέτειες μερικών τυχαίων ανθρώπων στα midlands. Τίποτα δεν είναι όπως το φαντάζεσαι...

ARCHIVES
June 2005 / July 2005 /


Powered by Blogger