land of decay
Thursday, June 23
  Dog Days.
Συμφωνα με το bbc, σημερα το θερμομετρο θα αγγιξει τους 27 χωρις κανενα συννεφο πανω απο τα midlands...the rural heartland of England. Το Loughborough ειναι σχεδον αδειο. Εχουν μεινει μονο οι masterαδες... απειροι Κινεζοι, Ελληνες και λιγοι Αγγλοι, και φυσικα τα localia που κανουν την παρουσια τους πιο αισθητη απο ποτε.
Σημερα καθως γυρνουσα απο την βιβλιοθηκη, με σταματησε στον κεντρικο πεζοδρομο του χωριου μας μια χαρουμενη, ευγενικη και καταξανθη νεανις, απο τις πολλες που τρεχουν καθε μερα με βροχη ηλιο χιονι εχοντας ενα ντοσιε στο χερι , προσπαθωντας να μαζεψουν λεφτα για τους ιερους σκοπους τους.
Ο ηλιος ηταν αρκετα δυνατος και ενοχλητικος με αποτελεσμα να μη καταλαβω και πολλα απο αυτα που μου ειπε. Επιασα δυο λεξεις...charity και bank acount. Χωρις να ζητησω διευκρινισεις και με θολο το μυαλο απο την υγρασια και την ζεστη απαντησα οπως απαντανε κατι ντροπαλοι τυπο μπροστα απο την καμερα που τους σταματαει φασιστικα μεσα στη μεση της Εγνατιας... 'Δεν ξερω, δεν ειμαι απο εδω..' Φυσικα η κοπελα επεμεινε (την δουλεια της εκανε), και προσπαθησε να αρχισει μια φιλικη κουβεντα μαζι μου, κανοντας ομως ενα μοιραιο λαθος. Ρωτησε την λαθος ερωτηση ' do you like it here?'. Μονομιας ξεχασα ζεστη, υγρασια, κουραση, πεινα, διψα, τουαλετα κτλ. και αρχισα να μονολογω για την κακομοιρια και την μιζερια του Loughborough, για τους καθε λογης physical trainers, για το ποσο κριμα ειναι να μη ζεις στο Λονδινο η σε καποια αλλη πολη αλλα να ζεις στην μεση του πουθενα...
Κατα τη διαρκεια του μονολογου αυτου, με την κωλοπροφορα μου και το ιδιατερο παθος της περιστατσης, το υφος της κοπελας απο χαρουμενο και φωτεινο, αλλαξε. Κατεβασε το κεφαλι της σαν να εδειχνε κατανοηση και το χαμογελο της εκανε φτερα. Αφου σταματησα μετα απο μερικα λεπτα, δεν προσπαθησε να μου εξηγησει τι ειδους charity εκπροσωπει η γιατι θελει να ξερει για τον τραπεζικο μου λογαριασμο, αλλα μου ειπε με πολυ χαμηλη φωνη 'have a nice summer ', και εφυγε.
Φευγοντας, δε ξερω γιατι, αρχισα να γελαω μονος μου και κατα ενα περιεργο τροπο ενιωσα πολυ χαρουμενος και ευτυχισμενος. Μετα απο λιγα λεπτα ομως, συνειδητοποιησα οτι σε λιγες εβδομαδες θα ευχομαι να εχει 27 βαθμους Κελσιου στα τσιμεντα της Θεσσαλονικης!
inertia
 
Comments: Post a Comment

<< Home
Οι περιπέτειες μερικών τυχαίων ανθρώπων στα midlands. Τίποτα δεν είναι όπως το φαντάζεσαι...

ARCHIVES
June 2005 / July 2005 /


Powered by Blogger